Rano waliłem sobie konia. Niestety nie zauważyłem, że na pralce stał wiatrak. Z powodu nieuwagi mój pindol został wessany w wir powietrza, co sprawiło, że jego zewnętrzna warstwa ochronna, która i tak już wisiała na włosku oderwała się od reszty kutasa. Nie ukrywam, że sprawiło mi to ogromny ból, który przerodził się w równie wielką rozkosz. Byłem tak podekscytowany, że zapragnąłem więcej. W apteczce przyklejonej do sufitu, tuż koło belki nośnej, niedaloeko pawlacza znajdowała się apteczka, w której trzymałem najpotrzebniejsze rzeczy, jak szare mydło, płyn z ryby, woreczki foliowe, kiszone ogórki w puszce, chlor i kwas solny. Dwa ostatnie użyłem do oblania sobie nimi mojej pałki. Mój fiut zaczerwienił się, skurczył, a środki, którymi go polałem zmieniły się w pianę. Miałem frajdę, jak małe dziecko, które ze skupieniem bawi się żyletką. Po tak wspaniale zaczętym dniu, zapragnąłem się wykąpać. Kiedy leżałem w wannie i sączyłem krowie szczochy zaprawione cyjankiem i słuchałem płyt Barry’ ego White’ a usłyszałem dzwonek do drzwi. To sąsiadka pukała, bo chciała pożyczyć kostkę masła. Nie chciało mi się podejść, więc powiedziałem jej, że nie ma nikogo w domu i była zmuszona sobie pójść. Wchodząc spowrotem do wanny zachaczyłem o kabel tostera, który wpadając do wanny śmiertelnie mnie poraził prądem. Cudem uniknąłem śmierci, bo byłem uziemiony. Mama nałożyła mi taką karę, bo jako młody student literatury średniowiecznej nie umiałem mnożyć, ani dodawać. Tata ze złości wcisnął mi w oko kalkulator, z którym do dziś się pokazuje na imprezach okolicznościowych, gdzie rozdaje darmowe próbki porcelany eksportowanej do Chin.